و براى عموم نوشته شده امّا نه در حدى كه ارزش آن را از سطحى علمى فروكاهد . پيدايى اين تفسير به سلسله بحثهايى برمىگردد كه مولف در راديو مغرب ، پيرامون مباحث تفسيرى سازگار با مسايل روز بيان مىكرده است . قالب تفسير بسيار دقيق و روشن برگزيده شده و از تمامى شايبه‌هايى كه با روح قرآن كريم منافات داشته جدا پرهيز كرده است . شرح مجملات و قيد مطلقات را آورده و عام را تخصيص كرده و مشكلات را به روشنى تشريح نموده و به تناسب و تقارن برخى از آيات قرآنى هم نظر داشته است . تفسير با رويكردى امروزين نوشته شده و مباحث نحوى ، لغوى ادبى ، اختلاف قرائتها در آن جايى ندارد ، بلكه به مشكلات و مسايل روزگار خويش پرداخته است . متن قرآن كريم به روايت ورش از نافع شرح شده و به مسايل اختلافى و كلامى نيز پرداخته است . اين تفسير به سال 1405 ق ، در لبنان ، دار الغرب الاسلامى ، در شش مجلد به طبع رسيده است . منبع : دانشنامهء قرآن ، بهاء الدين خرمشاهى ، ج 1 ص 688 . [ تفسير ] تيسير الكريم الرحمان : مؤلف اين اثر عبد الرحمن بن ناصر آل سعدى و تفسيرى مختصرى و به نثرى روشن است . افزون بر شرح تك‌واژگان و تركيبات عبارت قرآنى ، بحث نحوى ، اعرابى ، اختلاف قرائات و ديگر مباحث علمى در آن ديده نمىشود . مؤلّف در مقدّمه آورده است كه هدف او از نگارش اين تفسير پرهيز از اطناب‌گرايى مفسران ديگر بوده كه به رغم ارزش علمى براى خواص ، براى عموم ملال‌آور است . مفسر در بيان معانى واژگان قرآن كريم به گفته‌ها و تفسيرهاى گذشتگان اكتفا كرده است . پيش از آغاز تفسير سورهء حمد ، ضمن مقدّمه‌اى در فضيلت قرآن ، از هدف نگارش تفسير خود و فوايدى مهمّ وابسته به تفسير قرآن سخن گفته است . رويكرد اصلى مؤلف در اين اثر سلفى و متأثر از ابن تيميه ، ابن قيّم و محمد بن عبد الوهاب است . شيوهء مفسّر چنان است كه بخشى از آيه را برگزيده و پيرامون آن توضيحاتى مختصر و مفيد آورده است . با اينكه